home arrow advocaten weblog arrow Vervangende toestemming erkenning
Vervangende toestemming erkenning

Laatst had ik een zaak bij de Rechtbank waarin het volgende speelde.

Mijn cliënt had een relatie gehad waaruit een kindje was geboren, nu vier jaar oud. Cliënt had wel aangifte van de geboorte gedaan, maar had het kind nooit erkend. Op de een of andere manier was het daar nooit van gekomen.


Na het verbreken van de relatie heeft de man nog enige tijd omgang kunnen hebben met het kind, maar na een tijdje gaf de vrouw hier geen toestemming meer voor. Zij kreeg een nieuwe relatie en haar nieuwe partner ging de vaderrol voor het kind vervullen. Er ging bijna twee jaar voorbij zonder dat man en vrouw contact hebben gehad of zonder dat man en kind contact hebben gehad.

Toen cliënt bij mij kwam voor advies heb ik hem gezegd bij de Rechtbank een procedure te beginnen om vervangende toestemming voor erkenning te verkrijgen en tevens een verzoek te doen tot het treffen van een zorg-en contactregeling (de oude ‘omgangsregeling’). Het was duidelijk dat hij een rol wilde gaan spelen in het leven van zijn kind. Het lukte hem niet om met de vrouw afspraken te maken.

Vorige week was de zitting. Het bleek dat de vrouw het kindje nooit had verteld wie zijn echte vader was, het kind wist niet beter of de nieuwe partner van de vrouw was zijn vader. De Rechtbank vond dat een erg kwalijke zaak, ook de medewerker van de Raad voor de Kinderbescherming die tijdens de zitting aanwezig was, vond het in strijd met het belang van het kind dat de vrouw het kind nog niet had voorgelicht aangaande de situatie.De vrouw had aangegeven dit wel te willen doen, zij had hier echter nog niet het juiste moment voor gevonden.


De vrouw had sowieso erg veel moeite met de situatie, het liefst zou ze de echte vader van het kind (mijn cliënt) ‘uit willen gummen’, zodat deze niet meer in haar leven en in het leven van haar kind zou bestaan. Zij wilde geen toestemming voor erkenning geven en wilde de man ook niet toestaan contact met het kind te hebben of voor het kind te zorgen.

De bijzonder curator die in deze zaak door de Rechtbank was benoemd, en die door de Rechtbank was gevraagd in het belang van het kind de Rechtbank te adviseren, had niet echt een eenduidig advies. Wel stelde zij dat het haar leek alsof de vrouw meer emotionele dan rationele argumenten aanvoerde. In principe was aan alle vereisten voldaan om het verzoek van de man (vervangende toestemming voor erkenning) toe te wijzen. Over een eventuele omgang werd niet geadviseerd.

De Rechtbank liet niet echt heel duidelijk blijken wat zij dacht. Aan de ene kant ging zij mee met de Raad voor de Kinderbescherming en de man en stelde zij dat het in het belang van het kind is zijn roots te kennen. Aan de andere kant kon zij zich ook wel vinden in de argumenten van de vrouw dat zij nu zo’n beschermd leven leidde en dat het dus de vraag was of de man hier een plaatsje in moest krijgen, het kind zou het tenslotte ook allemaal maar moeten kunnen handelen.  Ik zelf kreeg het gevoel dat de vervangende toestemming voor erkenning wel zou worden gegeven maar dat de Rechtbank eerst de vrouw de kans wilde geven dat te verwerken en een en ander een plaats in haar leven te geven en dan pas eventueel na wilde gaan denken om ook omgang toe te staan. Wellicht wordt het verzoek tot omgang zelfs wel afgewezen of wordt de Raad voor de Kinderbescherming gevraagd een advies te geven. Niet echt een makkelijke zaak, de uitspraak wordt over een paar weken verwacht. Ik kom hier op terug.

8 februari 2010


mr.L.G.P.A. van Putten-van den Heuvel


Van Zandvoort & Lauwen Advocaten, Oss

 



Commentaar
ToevoegenZoeken
Schrijf commentaar
Naam:
Website:
Onderwerp:
Security Image
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.
Anoniem   | 62.58.41.xxx | 2010-07-16 14:47:51
Er is een reden waarom de wetgever de feitelijke afweging betreffende het juridisch vaderschap bijde rechter heeft neergelegd. Francoise en Mark vergeten dat er evenzoveel (of misschien wel meer) zaken zijn waarin de vader zich tijdens de zwangerschap afwendt van moeder en kind, of de moeder bedreigd, en zich na verloop avnt tijd via een advocaat meldt om zijn rechten af te dwingen. Het is een goede zaak dat moeders in dergelijke gevallen niet rechtens gedwongen zijn om medewerking te verlenen aan dergelijke verzoeken. Een feitenrechter kan prima beoordelen of een vader in dergelijke omstandigheden het juridisch ouderschap mag dragen.
Francoise - reactie     | 193.172.8.xxx | 2010-04-14 14:18:51
We zouden maatschappelijk eens moeten becijferen wat de financiele concequenties zijn van familierechtbanken die vaders uitsluiten door botte onwil van moeder.

Als je je kinderen niet meer ziet ga je kapot. Naast vaders problemen wordt zijn gehele omgeving aangetast (vrienden, familie). Dit leidt tot depressies, arbeidsongeschikthei
d of erger. Dit zijn niet alleen de vaders: dit sijpelt veel dieper door.
Mark - Ongeloof     | 193.172.8.xxx | 2010-04-14 14:14:52
Er is eenzelfde zaak in het Gooi geweest medio 2003: vader heeft daar vervangende toestemming voor erkenning gekregen (uiteraard) en daarna omgang. Dat dit nog voorkomt joh anno 2010...

Botte onwil. Dat zijn twee woorden meer hoef je er niet aan vuil te maken.

Frappant ook dat de schrijver van dit stuk spreekt over 'een plekje' in het leven voor de vader: dat laat enige matriachale voorkeur wel zien en dat zelfs aan vaders 'kant'.

Vaderschap is niet inwisselbaar, het is een plicht en een recht in mijn ogen. Erkenning is geen juridische status maar zou een 'zijn' moeten zijn.
W.Hanhart - Vervangende toestemming erkenn   | 62.163.90.xxx | 2010-02-18 22:24:41
Moeder wil vader het liefst uitgummen, ook in het leven van zijn kind. Vader wil vader zijn voor zijn kind. Het een sluit het ander uit. Het resultaat zal zijn: of omgang, of niet. En daar hebben we de wet voor volgens mij. Er is aan alle voorwaarden voldaan om het verzoek van de man toe te wijzen. Wat is er nou moeilijk?

De emotie van moeder? Het is lastig? Wel, moeder heeft in liefde met de vader samen nog wel dat kond 'gemaakt'.
Emotioneel is het niet af te wegen. Je doet de een of de ander tekort. Daarom hebben we volgens mij de wet. En de rechter die de wet moet toepassen.
Juspol - Pure kindermishandeling door m   | 80.56.57.xxx | 2010-02-18 19:05:03
Zeer geïnteresseerd. Ken een zaak waarbij het al negen jaar duurt nota bene omdat men te maken heeft met een borderlinemoeder waar in de eerste zaak de rechter al geen verv. toestemming wilde geven, terwijl hij kan weten dat zo'n moeder als kenmerk alles aan mekaar liegt c.q. manipuleert JUIST dat waartegen men als deskundigen bpdcentral.com o.a. tegen WAARSCHUWT er niet in te trappen. Overigens geldt het in Nederland in duizenden zaken waarbij je en ik lees dat uit bovenstaande ook imemrs nog kan spreken ook van verduistering van staat kind. Immers kinderen worden aan de lopende band door zulk soort bedrogen, die dan nog gezag kunnen krijgen per automatisme in dit land ook met alle risico's vandien, w.o. vervreemding wat kindermishandeling is, gepleegd door meest moeders in zaken c.q. familie. Gewoonweg criminelen zijn dat.
Gebruikers van anderen en kinderen.
Die kindermishandelingsv
orm is een van de ergste die er bestaat door moeders gepleegd, zo sprak een professor eerder.
En n...

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.