| Omgangsregeling in het buitenland? |
|
De ex-man van mijn cliënte was geëmigreerd naar Zuid-Amerika. Het was voor beide partijen daarom wel duidelijk dat de ten tijde van de echtscheiding overeengekomen omgangsregeling (kinderen een weekend in de twee weken naar de man) niet geëffectueerd kon blijven. Partijen hebben getracht in onderling overleg een regeling te treffen. Ze waren het een heel eind eens. Zo zou de man een paar keer per week telefonisch contact met de kinderen hebben en zou hij contact via de webcam kunnen hebben. Daarnaast zou er gedurende twee maal per jaar (kerst-en zomervakantie) fysiek omgang met de kinderen kunnen zijn. Over de exacte uitwerking van de omgangsregeling konden partijen het echter niet eens worden en daarom is de zaak toch voor de Rechtbank gekomen. De man wilde dat de kinderen (2 en 6 jaar oud) een maal per jaar hem zouden opzoeken in het buitenland zodat ze zijn nieuwe partner en familie konden leren kennen en zouden kunnen zien waar hij woonde. Daarnaast vond hij het prettig dat hij dan gewoon in zijn eigen thuissituatie omgang kon hebben met de kinderen zonder dat dat bijvoorbeeld in Nederland gebeurde in het huis van zijn ouders waar het volgens hem toch maar ‘behelpen’ was. De vrouw vond het prima dat de man twee maal per jaar gedurende een aantal weken omgang met de kinderen kon hebben. Ook voor de momenten dat de man extra in Nederland zou zijn, konden afspraken worden gemaakt. Zij wilde echter niet dat de omgang in het buitenland zou plaatsvinden.Zij vond de kinderen nog veel te klein om als een pakketje heen en weer de oceaan over te laten vliegen en omdat de man ervoor gekozen had naar het buitenland te emigreren moest hij zich maar aanpassen. De Raad voor de Kinderbescherming die ook op de zitting aanwezig was, was het met de vrouw eens. De kinderen waren natuurlijk erg aan moeder gehecht omdat ze vader bijna nooit zagen, het was te zwaar voor de kinderen om ze zo lang van moeder te scheiden en mocht er een keer iets zijn, kon moeder er niet een twee drie voor de kinderen zijn. Daarnaast was het de keuze van de man om te emigreren. De Rechtbank ging zelfs zo ver door te zeggen dat er door de vrouw een verbod op de emigratie had kunnen worden gevraagd. De Rechtbank vond het daarnaast erg fijn te vernemen dat ouders al zo goed met elkaar afspraken hadden gemaakt over een aantal zaken en zou het jammer vinden indien de relatie tussen partijen door het wantrouwen van moeder zou worden geschonden. Uitspraak over twee weken.
Mr. L. van Putten
Powered by !JoomlaComment 3.12 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved. |
|||||||||||||||||||||||