| Ontslag op staande voet |
|
Na het inwinnen van mijn advies ontsloeg de werkgever na herhaalde waarschuwingen een werknemer op staande voet. De werknemer verkrijgt dan geen loon meer, maar komt ook niet in aanmerking voor een WW-uitkering, omdat hij dan verwijtbaar werkloos is geraakt. Bijna altijd start een werknemer dan een kort geding in welke procedure aan de rechter wordt verzocht het ontslag op staande voet nietig te verklaren en de werkgever te veroordelen tot doorbetaling van loon. Vooraf moet ik u iets vertellen over deze werkgever, nu er sprake is van een bijzondere werkgever. Werkgever is als reïntegratiebureau betrokken bij het project Werkende Weg van een Gemeente. Dit project houdt in dat moeilijk bemiddelbare uitkeringsgerechtigden en werkgever met elkaar een overeenkomst sluiten, waarin is bepaald dat de uitkeringsgerechtigde voor bepaalde tijd in dienst treedt van werkgever. Voorts is bepaald dat de uitkeringsgerechtigde loon ontvangt. Zowel werkgever, als de uitkeringsgerechtigde zijn verplicht de overeenkomst aan te gaan. Het doel van het project is de uitkeringsgerechtigde weer aansluiting te laten krijgen op de arbeidsmarkt. De werkzaamheden bestaan in het zoeken naar werk ("het werk is: zoeken naar werk"), waarvoor de uitkeringsgerechtigde begeleiding krijgt van een coach. Werknemer is ook verplicht andere werkzaamheden te verrichten. De coach bepaalt welke activiteiten en of werkzaamheden worden verricht. De uitkeringsgerechtigde die weigert een "dienstverband" met werkgever aan te gaan, wordt 100 % gekort op zijn of haar uitkering. Ook de uitkering van degene aan wie het valt te verwijten dat het "dienstverband" eindigt, wordt volledig gekort. De zaak werd voorgelegd aan Kantonrechter Kobussen te ’s-Hertogenbosch, deze rechter had in 2006 ook al over een vergelijkbare zaak geoordeeld, welke uitspraak staat gepubliceerd op www.rechtspraak.nl, onder LJN: AX8905,Sector kanton Rechtbank 's-Hertogenbosch , 452007. Ook in deze zaak trad ik voor de werkgever op. Alhoewel de arbeidsovereenkomsten sinds 2006 door de werkgever zijn aangepast en er expliciet in is opgenomen dat de werknemer alle voorkomende werkzaamheden dient te verrichten, was de kantonrechter (wederom) van oordeel dat de door werknemer verrichte activiteiten niet als arbeid in de zin van artikel 7:610 BW kunnen worden aangemerkt. De overeenkomst tot het verrichten van deze activiteiten kan dan ook naar voorlopig oordeel niet als een arbeidsovereenkomst gelden. Nu aan de vorderingen de stelling ten grondslag is gelegd dat sprake is van een onregelmatige opzegging van een arbeidsovereenkomst, dient de vordering te worden afgewezen, aldus de Kantonrechter. Ten overvloedde wordt (gelukkig) nog wel opgemerkt, dat zelfs indien er zou worden geoordeeld dat er wel sprake is van een arbeidsovereenkomst, de vorderingen dan tevens zouden zijn afgewezen, nu de werknemer (kortgezegd) drie keer (terecht) is gewaarschuwd, en het ontslag op staande voet in een bodemprocedure waarschijnlijk stand zou houden. Tijdens de mondelinge behandeling werd de Kantonrechter gevolgd door een journalist van de Intermediair, die een artikel schreef waarin deze zaak ook (kort) werd belicht, zie http://www.intermediair.nl/artikel.jsp?id=1709097.
Mr. J.J. Lauwen, advocaat Van Zandvoort advocaten Oss
Powered by !JoomlaComment 3.12 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved. |
|||||